][ همسة حب ][
07-02-2005, 02:12 PM
[Link nur für registrierte Benutzer sichtbar]
و تجوع الأحاسيس ......
هجوع و حمى و عداء و على ضوء شمعه تحترق أصابع المساء ...
تسقط الطموحات فى قاع هذا الزمن الاخرس , و تذوب قيمة الاشياء مع افق الموجه ..!!!
كل الحيوانات تأكل و تشرب و تلد و تنمو و تموت على الطرقات فى عالم ساكن سلبى ....... هل نحن كذا !!!!!
اتضور جوع و شهوه مذبوحه بين طرقات المدينه المشبوهه ...
اتلمس يأسى و صبرى فيشتد على الليل بقبضته و امام الصمت الجبرى احاكم استسلامى العنيد بك ...
سيدة الاشياء ..
ذل و جوع و قهر فى قبور الايام و قيد الغمامه .. امشى و فوق يدى اضلعى الصامته , فيكبر حزنى مثل افنان الشجر و تنمو الغربه عشوائيا بين الذات و قلبى .. لأن هذا الحزن الجحيمى المنهمر فى مركز عينيك سيدتى يبعثرنى و تلك الغيوم القاتله تذور رمالى على كل المسافات ....
سيدة الصحراء...
تسهرين بين اجفانى طفله رقيقه و اسهر على احرفك ...هذا الحزن العملس النمو اراه فى مركز مقلتيك يارقة الكون اكبر من تنائف وطنى , وارى فى قلبك المشيع اصليتا ابيضا قادرا على تمزيق مستودع الاحزان ...
احاول الركض فتصدنى رائحة الجيف على الشوارع الفرعيه ... ماعدت استطيع الركض ... اريد الخروج من كل زوايا الطرق , من كل حرف , من كل اغنيه , لأسكن فى اسمك .. فى حرفك .. فى شفتيك.. فى دقة قلبك ....اعرف ان احلامك مضغوطه واعرف ايظا ان كآبتى تموت فى نداء فرحك .. بين عينيك .. فى خبزك .. فى ملحك .. وماءك وبحرك و مطرك , فخذينى بين سطورك الزرقاء حرف او انشودة امل او حبر تكتبين به لحن خلودك على هامات النخيل ..........
حزن مكتوم و اكتئاب سدى يتحول الى همود وشعور مأساوى يشبه الجنون الفاضح , فأنا أرى اطنانا من الحديد معلقة فى عذق النخل و تجثم فوق صدرى .......
سيدة الاشياء .....
اريجك و ضوء القمر و الغيم الهارب و الموج المتكسر رذاذه على الصخر يعلمنى كيف انضج ضد الوقت المهزوم و حزنى الاعمى ....
سيدة الكون ......
احلم منذ الف عام و اعطى رحم الارض اشواقى فتنبت امواسا على حدها يتمزق الصبر و الوجد , و بين الهذيان و الوجع الوحشى اسافر الى شطآنك بصهيل فرح مستديم , ارحل الى عينيك لأن القلب فى العينين ....
سيدة الوقت ...
ممارسة الهوان صار فجر الاخرين , و الأحاسيس فى الانسان تجوع و تشبع , تضمر و تتألم و تفرح و تحزن و ....تموت ايظا كالأخرين , و يستمر الانسان فى افتراس الانسان و شعوره و معدته و حروفه و عقله ايظا , حتى ينمو احساس بشرى مخيف يأكل كل مفاتيح الطرق , عندها اضم نخلتى و اغفو على اريجك سيدتى و همس الوطن ..........
اختك .... همسة حب
[Link nur für registrierte Benutzer sichtbar]
و تجوع الأحاسيس ......
هجوع و حمى و عداء و على ضوء شمعه تحترق أصابع المساء ...
تسقط الطموحات فى قاع هذا الزمن الاخرس , و تذوب قيمة الاشياء مع افق الموجه ..!!!
كل الحيوانات تأكل و تشرب و تلد و تنمو و تموت على الطرقات فى عالم ساكن سلبى ....... هل نحن كذا !!!!!
اتضور جوع و شهوه مذبوحه بين طرقات المدينه المشبوهه ...
اتلمس يأسى و صبرى فيشتد على الليل بقبضته و امام الصمت الجبرى احاكم استسلامى العنيد بك ...
سيدة الاشياء ..
ذل و جوع و قهر فى قبور الايام و قيد الغمامه .. امشى و فوق يدى اضلعى الصامته , فيكبر حزنى مثل افنان الشجر و تنمو الغربه عشوائيا بين الذات و قلبى .. لأن هذا الحزن الجحيمى المنهمر فى مركز عينيك سيدتى يبعثرنى و تلك الغيوم القاتله تذور رمالى على كل المسافات ....
سيدة الصحراء...
تسهرين بين اجفانى طفله رقيقه و اسهر على احرفك ...هذا الحزن العملس النمو اراه فى مركز مقلتيك يارقة الكون اكبر من تنائف وطنى , وارى فى قلبك المشيع اصليتا ابيضا قادرا على تمزيق مستودع الاحزان ...
احاول الركض فتصدنى رائحة الجيف على الشوارع الفرعيه ... ماعدت استطيع الركض ... اريد الخروج من كل زوايا الطرق , من كل حرف , من كل اغنيه , لأسكن فى اسمك .. فى حرفك .. فى شفتيك.. فى دقة قلبك ....اعرف ان احلامك مضغوطه واعرف ايظا ان كآبتى تموت فى نداء فرحك .. بين عينيك .. فى خبزك .. فى ملحك .. وماءك وبحرك و مطرك , فخذينى بين سطورك الزرقاء حرف او انشودة امل او حبر تكتبين به لحن خلودك على هامات النخيل ..........
حزن مكتوم و اكتئاب سدى يتحول الى همود وشعور مأساوى يشبه الجنون الفاضح , فأنا أرى اطنانا من الحديد معلقة فى عذق النخل و تجثم فوق صدرى .......
سيدة الاشياء .....
اريجك و ضوء القمر و الغيم الهارب و الموج المتكسر رذاذه على الصخر يعلمنى كيف انضج ضد الوقت المهزوم و حزنى الاعمى ....
سيدة الكون ......
احلم منذ الف عام و اعطى رحم الارض اشواقى فتنبت امواسا على حدها يتمزق الصبر و الوجد , و بين الهذيان و الوجع الوحشى اسافر الى شطآنك بصهيل فرح مستديم , ارحل الى عينيك لأن القلب فى العينين ....
سيدة الوقت ...
ممارسة الهوان صار فجر الاخرين , و الأحاسيس فى الانسان تجوع و تشبع , تضمر و تتألم و تفرح و تحزن و ....تموت ايظا كالأخرين , و يستمر الانسان فى افتراس الانسان و شعوره و معدته و حروفه و عقله ايظا , حتى ينمو احساس بشرى مخيف يأكل كل مفاتيح الطرق , عندها اضم نخلتى و اغفو على اريجك سيدتى و همس الوطن ..........
اختك .... همسة حب
[Link nur für registrierte Benutzer sichtbar]